De Monitor: Verkeersveiligheid

Verkeersveiligheid kan nogal verschillen per gemeente. Doen de Nederlandse gemeenten er genoeg aan om burgers veilig te laten deelnemen aan verkeer? Of hebben ze daarvoor te weinig middelen?

Afgelopen jaar waren er zo’n 600 dodelijke verkeersongelukken. Dat zijn er 2 per dag. Het Ministerie van Verkeer en Veiligheid heeft als doelstelling om dat aantal in de komende jaren flink omlaag te brengen naar maximaal 500 in 2020. Het is aan de gemeentes om een zo veilige mogelijke verkeerssituatie te creëren, maar in hoeverre zij daarin slagen blijkt nogal per gemeente te verschillen.

Zo doet Rotterdam het de laatste jaren heel goed. Tussen 2004 en 2010 vielen in deze stad nog relatief veel verkeersdoden. De laatste jaren is dat sterk afgenomen omdat de gemeente specifieke aanpassingen heeft gedaan. In Nijmegen gebeuren juist de laatste jaren relatief veel dodelijke ongelukken. Deze gemeente is dus onveiliger geworden. We willen in dit dossier uitzoeken in hoeverre gemeentelijk beleid en planning invloed heeft op de verkeersveiligheid. En hoe efficiënt het beleid is om het aantal verkeersdoden terug te brengen.

Binnen de bebouwde kom zijn de gemeenten verantwoordelijk voor de veiligheid van het verkeer. Zij kunnen een aantal middelen inzetten om de verkeersveiligheid te verbeteren. Een daarvan is het luisteren naar de tips en klachten die burgers hebben. Mensen kunnen individueel gevaarlijke punten melden bij hun gemeente. Maar De Monitor stelt de vraag hoe goed wordt geluisterd naar burgers als ze klachten hebben over een bepaalde verkeerssituatie.Wat doen gemeenten eraan om  te waarborgen dat burgers veilig kunnen deelnemen aan het wegverkeer? Hebben ze daar genoeg middelen voor? Meerdere tipgevers melden dat ze geen gehoor krijgen bij hun gemeente als ze een in hun ogen gevaarlijke weg aankaarten als onveilig. Hoe verkeersveilig zijn de gemeenten en wat doen ze eraan om ze veilig te houden of te krijgen?