Kruispunt: Geboren, getogen en gebleven

Hoe is het om je leven lang op één plek te wonen? In hetzelfde huis, in dezelfde straat, of in dezelfde plaats? Schrijfster Steffie van den Oord portretteert in haar nieuwe boek Honkvast, mensen die bleven. In Kruispunt twee van hen over het ultieme ‘thuis-gevoel’: ‘Mijn geschiedenis zit in deze muren.’

Annie Gieling (88) is geboren en getogen in het huis aan de hoofdweg van het dorpje Olburgen in de Achterhoek. De twee lindebomen voor de deur vormen al haar hele leven lang haar ijkpunten voor de wisseling der seizoenen. Ze verliezen als eerste van alle bomen in de omgeving hun bladeren, en krijgen ze ook als eerste weer terug. Ze woonde er altijd met familie: eerst met haar ouders, toen met haar zus en nu met haar neef en zijn vrouw. Het uitzicht is al haar hele leven hetzelfde: ze kijkt uit op het kerkhof van Olburgen, waar ze de graven begroet als oude bekenden. Haar huis is haar zo dierbaar, dat ze uiteindelijk zelfs de liefde ervoor liet schieten: ‘Hij kon hier niet wonen omdat met mijn ouders en mijn zus het huis al vol was. En ik wilde niet bij hem intrekken, want dan had ik hier weg moeten gaan!’

Het geboortehuis van Freerk Idzenga (102) bestaat niet meer, maar hij woont er wel vlakbij, in het Friese plaatsje Oosterbierum. In de vakantie trok hij met zijn gezin, later alleen met zijn vrouw de wereld rond in een camper, maar altijd keerde hij terug naar zijn dorp, zijn plek, zijn straat. Na de dood van zijn vrouw, met wie hij 71 jaar getrouwd was, heeft hij op zijn 96ste leren biljarten. Elke dinsdagmiddag staat hij aan de tafel in het dorpshuis, dat op dezelfde plek staat als waar hij een kleine eeuw geleden naar de bewaarschool ging.

Idzenga groeide op in bittere armoede, maar heeft gewerkt tot hij een behoorlijke mate van welstand bereikte. Het familiebedrijf in meubels bestaat nog altijd en wordt gerund door zijn kleindochter. Idzenga gaat er iedere zaterdag even op de koffie.

Kruispunt, zondag 7 mei om 23.10 uur bij de KRO op NPO 2.