Kruispunt: Ontbrekend verleden

Kindertehuiskinderen ontmoeten hun verzorgenden uit de jaren ’60

“Als je de eerste maanden van je leven in een tehuis hebt gezeten, is dat begin een zwart gat, dat alleen enigszins ingekleurd kan worden met hulp van vriendelijke vreemden, die zonder dat je het wist jouw pad als baby hebben gekruist.”

Aan het woord is columnist en auteur Stephan Sanders. Hij is één van de vele kinderen die in de vorige eeuw de eerste maanden van hun leven doorbrachten in een kindertehuis. Stephan zat in de jaren ’60 in kindertehuis Sint Anna in Halfweg. Zijn biologische moeder stond hem ongezien af nadat zij tegen haar zin in zwanger was geworden van een man die voor Stephan altijd onbekend zou blijven.

In Kruispunt vertellen Stephan Sanders en twee andere ‘kinderen van Sint Anna’ hoe die start waar zij  zelf zo weinig over weten, hun verdere leven heeft beïnvloed.
En zij gaan op zoek naar informatie bij hun toenmalige verzorgenden.

Afgestaan
Zo vertelt Monique Schmeiz (53) dat ze na de geboorte van haar eigen zoon een week lang gehuild heeft: “Kraamtranen misschien, maar dan wel extreem veel, omdat ik toen opeens zo sterk voelde dat dit het moment was dat mijn eigen moeder mij had afgestaan.. Hoe kon ze dat?” En Bart Homan (55) was de jongste uit een gezin van 12 kinderen. Na zijn geboorte werd zijn moeder opgenomen in een instelling en werd hij door zijn vader afgestaan. Van de maanden in Sint Anna herinnert hij zich niets. Het enige wat hij weet is dat hij de neiging heeft om zich snel hevig aan mensen te hechten. Maar daardoor heeft hij zich in zijn leven ook vaak gekwetst en in de steek gelaten gevoeld.

Voor de komst van de pil
Totdat in de jaren ’70 de anticonceptiepil zijn intrede deed in Nederland, kwam het regelmatig voor dat ongehuwde vrouwen ongewenst een kind kregen. Vaak werden ze vanwege de ‘schande’ voor de familie gedwongen om stilletjes het kind af te staan. Deze kinderen brachten, samen met kinderen die door de kinderbescherming uit huis werden geplaatst, in afwachting van een pleeggezin vaak enige maanden tot jaren in een kindertehuis door.

Toegewijde vrouwen
Stephan, Bart en Monique ontmoeten alle drie een leidster of zuster die hun meer kan vertellen over de omstandigheden van hun vroegste levensmaanden. Toegewijde vrouwen zoals zuster Tarcies, verzorgster Emmy Boos en toenmalig stagiaire Trudy van Diepen die veel gevoel tonen voor de impact die de start in een tehuis op een kinderleven kan hebben. Voor Bart pakt de ontmoeting wel heel bijzonder uit: omdat hij destijds het lievelingetje was van verzorgster Emmy kan zij hem prachtige babyfoto’s  van zichzelf laten zien.

Aansporing om nu te gaan zoeken naar verzorgenden van weleer
Samen met de al wat ouder wordende dames lukt het Stephan, Monique en Bart zo om iets van het hun persoonlijke ‘zwarte gat’ in te kleuren. Reden voor Monique om andere ‘tehuiskinderen’ op het hart te drukken: “Nu is het moment om op zoek te gaan naar de mensen die je meer kunnen vertellen over het ontbrekende deel van je verleden, binnenkort leven zij wellicht niet meer.”
Kruispunt,  zondag 21 oktober om 23.10 uur op NPO 2

Voor meer informatie Ines.tenberge@kro-ncrv.nl  06-22396463 of Pauline.kuijper@kro-ncrv.nl. 06-12034085